تعريف دعا و ترغيب به آن « دعا يك معناى لغوى و يك معناى اصطلاحى دارد » . در لغت به معناى « ندا و صدا زدن » است : « دعوت فلانا ، يعنى : او را صدا زدم » . و در اصطلاح بدين معناست كه فرد پست و پايين ، از فرد برتر و بالا ، با حالت خضوع و سرافكندگى ، چيزى را طلب كند . چون هدف و مقصود از نوشتن كتاب حاضر ، اين است كه خوانندهء محترم نسبت به دعا كردن ، تشويق شود و به پروردگار و عطايايش حسن ظنّ پيدا كند لذا در اينجا چند حديث ، پيرامون همين موضوع ذكر مىكنيم : شيخ صدوق ( ره ) از ائمهء اطهار - عليه السّلام - روايت كرده كه فرمودند : 1 - « من بلغه شيء من الخير فعمل به كان له من الثّواب ما بلغه و ان لم يكن الامر كما نقل اليه » . يعنى : « اگر به كسى خبر برسد كه مثلا فلان عمل ، فلان مقدار ثواب دارد و او آن را انجام بدهد ، خداوند متعال همان مقدار ثواب را خواهد داد ، اگر چه در واقع اين چنين نباشد » . و نيز صفوان از امام صادق - عليه السّلام - روايت كرده كه حضرت فرمود : 2 - « من بلغه شيء من الخير فعمل به كان له اجر ذلك و ان كان رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله - لم يقله » . يعنى : « اگر به كسى خبر برسد كه فلان كار چه مقدار ثواب دارد و بدان عمل كند ، پروردگار منّان همان ثواب را به او خواهد داد اگر چه پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله -